0-6 Yaş Çocuğunun Sosyal-Duygusal gelişimi

Anaokuluna devam eden bir çocukta arkadaslık önemli bir kavramdır. Arkadaşlık, çocuklara empati yapmayı ve paylaşımı öğretir. Çocuk annesine ve babasına karşı güven dolu kuvvetli bağlar kurmuşsa kendi çevresini genişletmek ve başka insanlar tanımak ister. Nasıl oynaması gerektiğini öğrenir, bir süre diğer çocukları gözlemleyerek, arkadaş olmayı öğrenir. Bu yaşlardaki çocukların duyguları çok güçlüdür. Çok sevdikleri şeyler olduğu gibi hiç sevmedikleri şeyler de vardır. Oyunda kaybetmekten hoşlanmazlar. Hayal güçleri gelişmiştir, hayal gücü bol olan oyunları ya da gerçeği taklit ederek oynadıkları severlar.

Sosyal duygusal gelişim, çocuğun kendini ifade etmesi, duygularını denetleyebilmesi, kendisiyle ve çevresiyle barışık ve uyum içinde olabilmesidir. Sosyal ve duygusal yeterlilik yaşam boyu gelişir. Duygusal gelişim, sosyal gelişimin temelini oluşturur. Duygusal gelişim biyolojik temelli olmakla birlikte, olgunlaşma ve öğrenme sonucu oluşmaktadır. Öğrenme için ise sosyal etkileşim şarttır. Duygusal gelişim, sosyal gelişimin temelini oluşturmakla beraber, duygusal ve sosyal gelişim birbiriyle etkileşim içinde olan iki gelişim alanıdır.

Bedensel ve bilişsel gelişime eşgüdümlü olarak biçimlenen duygusal yapı, zaman içinde duygusal denge kuracak şekilde olgunlaşır. Çocuğun duygusal dengesinin gelişmesi benlik kavramını da önemli ölçüde etkiler. Buna göre sağlıklı duygusal gelişim, sağlıklı kişilik ve sosyal gelişimin temelidir...

49-60 Ay (5 Yaş) Arası Çocuklarda Gelişme Ölçütleri

Çocuğun çevresine ilişkin yeni keşiflerde bulunduğu, çevresini giderek genişlettiği, yetişkin desteğine daha az ihtiyaç duyarak bazı sorumluluklar almaya hazırlandığı bir yaştır.

Hızla sosyalleşmektedir (Toplum kurallarını öğrenmek için gayret gösterir).
Genellikle canlı ve neşelidir.
Davranışları genellikle kendine güvenli ve dostçadır.
Bu yaşta gelişme ilk dört yıla kıyasla oldukça yavaşlamıştır.
Yetişkinleri memnun etmekten hoşlanır.
Yaptığı işin görülüp beğenilmesini ister.

Koşma, sekme ve atlama da vücut hareketleri tam bir denge içindedir.
İnsan resmini, baş, bacaklar ve ayaklar olarak çizer. Bedenin bu çizimde yer alması, altıncı yaşa doğru gerçekleşebilir.
Yetişkinin tüm davranışlarını izler ve onların gerçek hayatta yaptıklarını oyunlarında tekrarlamaktan hoşlanır.
Sürekli konuşur ve sorular sorar.
Herhangi bir becerinin kazanılmasında büyük sebat gösterir.
Duygularını kontrol etmeyi büyük ölçüde başarır.
Ev içindeki ve dışındaki işlere ilgi duyar.
Giyinmek, yemek yemek, saç taramak, yıkanmak konusunda artık iyice ustalaşmıştır.
Uygun fırsatlar verilmişse ayakkabısını giyebilir, basit tokalar takabilir, biraz zorlukla da olsa düğmelerini ilikleyebilir.
Grup oyunlarından hoşlanır. Grubun dışında kalmak istemez. Arkadaşları ile birlikte olabilmek için bazı fedakârlıklarda bulunması gerektiğini fark eder.
Resim ve müzikle ilgilenmekten zevk alır. Hem yaşıtları hem de yetişkinlerle iyi geçinmeye çalışır.
İp atlama, bisiklete binme, koşmaca gibi oyunlar oynamaktan zevk alır.
Hikâyeler dinlemekten ve anlatmaktan hoşlanır.
Eğer ev ortamı ona imkan sağlayabiliyorsa, artık kitaplara da ilgi duymaya başlar. Sayılar giderek daha fazla ilgisini çeker. Bilebildiği sayılarla gördüğü her şeyi sayar.
Evde ve okuldaki kuralları daha iyi anlar ve uygular. Zaman zaman tedirginlik ve küskünlük gösterirse de, bu tür davranışlar daha çok çocuk yorgun, uykusuz veya hasta olduğunda ortaya çıkar.